خسته ام

از خودم

از فکرم

از زندگی

از شب

از روز

از آدما

یکی من رو از من بگيره

ديگه نمی تونم

بریده ام

اگر زمان منتظر ما میایستاد تا ما به بلوغ برسیم، قطعا زندگی با نقصهای کمتری را تجربه میکردیم. نمیدانم زندگی بدون واژهی «افسوس» چه شکلی خواهد بود! شیرینتر است یا مزهی یکنواختی دارد!؟

#بهومیل_هرابال
از كتاب : تنهایی پر هیاهو

هيچي امروز تا چهار اونجا بودیم برای مدلینگ خوب الی هم اومدش وای به مژه هي میگفتم پلک از بی خوابی کلافه شده بودم ساعت پنج رسیدم خونه ناهار پ باز دیدن فیلم کره ای کلافه ام

ساعت 8 بهمن با ماتاخش اومده بود بازم بگومگو زود رفتن حيفه بهش تیکه نندازم

ديگه بریدم

بهش زنگ زدم به طوفه روزگار که کاش هيچوقت نبودش بخی مهندیز رو ميگم جواب نداد بهش پیام دادم که يه کثافت به تمام معنایی دزد

شب از نيمه گذشته خوابم نمياد آخه امروز زیادی خوابیدم آخره شبی بازم درگیر فکرای مزخرف شدم بازم بهمن و زنش و کارا شون

ديگه خودمم از خودم خسته از بس بيخودي فکر می کنم

طرف داره کیفش رو میکنه اونوقت من اینجا دارم عذاب ميدم خودم رو

خدایا به حق این ماه کمک کن منو

برچسبها: حرفهای نگفته